Τα στοιχεία είναι συγκεκριμένα: η Siemens έχει καταβάλει 1,6 δις ευρώ αποζημιώσεις σε όλο τον κόσμο για σκάνδαλα με χαρακτηριστικά ανάλογα του ελληνικού. Ειδικότερα, έχουν αποζημιωθεί οι δημόσιες αρχές της Ρωσίας, της Αργεντινής, της Βενεζουέλας, του Μπαγκλαντές, του Καναδά, της Λιβύης και της Νιγηρίας. Επιπλέον, 395 εκατομμύρια ευρώ αποδόθηκαν στη Γερμανία και 800 εκατομμύρια δολάρια στις ΗΠΑ, όπου
επιβλήθηκαν πρόστιμα ακόμη και για διαφυγόντες φόρους. Άλλωστε, η εταιρεία έχει υποχρεωθεί να ενημερώνει για 4 χρόνια το FBI και το υπουργείο Δικαιοσύνης για οποιαδήποτε συναλλαγή της. Το ποσό των 800 εκατομμυρίων δολαρίων αποτελεί το μεγαλύτερο που έχει καταβληθεί στη χώρα τα τελευταία 30 χρόνια για υποθέσεις διαφθοράς. Μάλιστα, σύμφωνα με τον κ. Παπαδημούλη, «εκκρεμούν ομαδικές αγωγές όλων των χωρών μαζί εις βάρος της Siemens για επιπλέον αποζημιώσεις».

Την ίδια ώρα, όπως σημειώνει ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, «στην Ελλάδα, οι κυβερνήσεις δεν προσδιόρισαν καν το συνολικό ύψος της ζημίας του Δημοσίου, δεν έδωσαν εντολή για την διενέργεια πραγματογνωμοσύνης ώστε να βεβαιωθεί το ύψος των απαιτήσεων του, δεν έχουν ασκήσει τα νόμιμα δικαιώματα κατά της Siemens, όπως έκαναν τα παραπάνω κράτη, αφού δεν δήλωσαν παράσταση πολιτικώς ενάγοντος, δεν προέβησαν στην άσκηση αστικής αγωγής αποζημίωσης ή στην διαδικασία διοικητικής εκτέλεσης έτσι ώστε και να αποζημιωθεί το κράτος για την διαρκή ζημία δεκαετιών αλλά και να πετύχει τον αποκλεισμό της Siemens από μελλοντικούς διαγωνισμούς».

Ειδικά για το τελευταίο, ο ίδιος έχει καταθέσει παλαιότερα ερώτηση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, από τη θέση του ως ευρωβουλευτής, για να λάβει από τον αρμόδιο επίτροπο την ακόλουθη απάντηση: «Σε ό,τι αφορά την διαφθορά, υπεύθυνα για τη διενέργεια ερευνών είναι τα κράτη μέλη. Συνεπώς, η Επιτροπή δεν είναι σε θέση να παράσχει πληροφορίες για τη συγκεκριμένη εγκληματική πράξη. Ωστόσο, η Επιτροπή επιθυμεί να αναφέρει ότι σχετικά με τους δημόσιους διαγωνισμούς, υπάρχει διάταξη, βάσει του άρθρου 45 της οδηγίας 2004/18/ΕΚ [2], να αποκλείεται υποψήφιος ή προσφέρων εις βάρος του οποίου υπάρχει οριστική δικαστική απόφαση, γνωστή στην αναθέτουσα αρχή, για έναν ή περισσότερους λόγους, περιλαμβανομένης της δωροδοκίας.»

Ο κ. Παπαδημούλης επισημαίνει πως στην Ελλάδα «δεν έχει καν οριστεί δίκη, όχι μόνο για τα πολιτικά πρόσωπα των οποίων οι ευθύνες διερευνώνται ακόμη από τη Βουλή, και για ορισμένα από αυτά παραγράφηκαν εξαιτίας του νόμου περί ευθύνης υπουργών, αλλά και για το θέμα της χρηματοδότησης των κομματικών ταμείων. Δηλαδή δεν έχει προσδιοριστεί καν η δίκη Τσουκάτου, παρ’ ότι η ομολογία του για την μεταφορά του 1 εκατομμυρίου μάρκων στα ταμεία του ΠΑΣΟΚ, προσέφερε μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να αναζητηθούν χρήματα και να επιστραφούν στο Δημόσιο».

ΠΗΓΗ