Το «διαίρει και βασίλευε» είναι μια πανάρχαια μέθοδος που χρησιμοποιεί η εκάστοτε εξουσία για να υποτάσσει το λαό. Το κτύπημα λοιπόν από την εξουσία κατά του κινήματος «ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ» δεν θα γίνει σε συλλογικό επίπεδο, αλλά σε ατομικό για να εξουδετερώσει το απομονωμένο άτομο. Έτσι λοιπόν η κυβέρνηση αποφάσισε να προχωρήσει σε νομοθετική ρύθμιση που θα επιφέρει συνέπειες ατομικά σε όσους δεν πληρώνουν στα διόδια και αλλού.

Μαζί όμως με την κυβέρνηση στην αντεπίθεση, εναντίον των απλών μελών του κινήματος «ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ» περνούν και οι κοινοπραξίες που εκμεταλλεύονται τους αυτοκινητοδρόμους, όπως διαβάζουμε....στην real news. Συγκεκριμένα ετοιμάζονται να στείλουν διαταγές πληρωμής σε οδηγούς που σήκωσαν τις μπάρες.

Με τη διαταγή πληρωμής θα μπορεί, σύμφωνα με το νόμο, αυτός που εξέδωσε τη διαταγή πληρωμής να κατάσχει την περιουσία εκείνου εναντίον του οποίου στρέφεται η διαταγή πληρωμής.

Όπως διαβάζουμε στην πιο πάνω εφημερίδα, η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, εξέδωσε απόφαση, σύμφωνα με την οποία οι εταιρίες εκμετάλλευσης των αυτοκινητοδρόμων θα μπορούν να φωτογραφίζουν τα οχήματα και στη συνέχεια το κράτος να τους δίνει τα πλήρη στοιχεία των κατόχων των αυτοκινήτων που είναι στις φωτογραφίες.

Εμείς αναρωτιόμαστε:

1) Αν ζητούσε άραγε ο απλός πολίτης από την Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα την άδεια να λάβει στοιχεία από το κράτος (π.χ. από την Εφορία), για την περιουσιακή κατάσταση κάποιου οφειλέτη που τον κοροϊδεύει και δεν τον εξοφλεί, θα του έδινε την άδεια η Αρχή; Όχι βέβαια. Τώρα γιατί δίνει την άδεια στις εταιρίες;; Ποιος είναι τελικά ο ρόλος αυτής της Αρχής;

2) Πως είναι δυνατόν να εκδοθεί από τα δικαστήρια διαταγή πληρωμής, αφού οι διαταγές πληρωμής εκδίδονται για συγκεκριμένους λόγους που προβλέπει ο νόμος;;

Τι προβλέπουμε εμείς; Προβλέπουμε ότι οι ενέργειες αυτές, αντί να καταστείλουν το κίνημα, αντίθετα θα το μαζικοποιήσουν και η αντίδραση εναντίον των σταθμών διοδίων θα πάρει τη μαζικότερη και πιο μόνιμη μορφή.

Όπως αντιλαμβάνεστε, οι συνθήκες της προϊούσας οικονομικής εξαθλίωσης, δεν αφήνει πολλά περιθώρια. Κάπου διαβάσαμε ένα συμπλήρωμα του συνθήματος ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ» που αποτινάσσει τον χαρακτηρισμό «τζαματζήδες» που επιχείρησε η εξουσία. Συγκεκριμένα το σύνθημα αυτό έλεγε: «ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΜΑΙ, ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ». Ποιος λοιπόν θα χαρακτηρίσει αυτόν που δεν τον πληρώνουν ως «τζαμπατζή»;;



ΠΗΓΗ