Οι λευκοί καρχαρίες-δολοφόνοι κόβουν βόλτες στη γειτονιά μας! Το είδος που σκορπά τον τρόμο ανοιχτά των ακτών της Αυστραλίας κυκλοφορεί και στη Μεσόγειο, όπως διαπιστώθηκε από έρευνα που έκαναν επιστήμονες σε τέσσερις καρχαρίες οι οποίοι εντοπίστηκαν ανοιχτά των ακτών της Τουρκίας, της Τυνησίας και της Σικελίας.


Τα αποτελέσματα εξέτασης DNA που πραγματοποίησαν ερευνητές του Πανεπιστημίου του Αμπερντίν σε καρχαρίες που είχαν πιαστεί από ψαράδες σε διάφορα μέρη της Μεσογείου τα τελευταία χρόνια έδειξε αυτό που φάνταζε μέχρι τώρα αδιανόητο: στη Μεσόγειο δεν....

υπάρχουν μόνο σκυλόψαρα και ακίνδυνα καρχαριοειδή, υπάρχουν και λευκοί δολοφόνοι!

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι οι λευκοί καρχαρίες λοξοδρόμησαν και έφτασαν στη Μεσόγειο εξαιτίας προβλήματος στο «σύστημα πλοήγησής» τους. Εγκλωβίστηκαν στην κλειστή θάλασσα και αναπαράχθηκαν - ευτυχώς, σε μικρούς πληθυσμούς.

«Μείναμε με το στόμα ανοιχτό», δήλωσε χαρακτηριστικά στη βρετανική εφημερίδα «The Independent» ο δρ Λες Νομπλ, μέλος της ερευνητικής ομάδας του Πανεπιστημίου του Αμπερντίν. «Ελέγξαμε το γενετικό αποτύπωμα των καρχαριών και διαπιστώθηκε ότι προέρχονταν όλοι από την ίδια οικογένεια. Οι μητέρες που εντοπίστηκαν είχαν το ίδιο DNA με τους μεγάλους λευκούς καρχαρίες που ζουν ανοιχτά των ακτών της Αυστραλίας» εξηγεί.

Οι δύο από τους καρχαρίες πιάστηκαν στον κόλπο του Αδραμυττίου, στην Τουρκία, πριν από δύο χρόνια. Ενας άλλο εντοπίστηκε ανοικτά της Τυνησίας και ένας άλλος ανοικτά της Σικελίας.
Το πρώτο ταξίδι στην Ευρώπη έγινε κατά πάσα πιθανότητα από μερικά θηλυκά του είδους που εγκυμονούσαν πριν από πολλές χιλιάδες χρόνια, σύμφωνα με τους ερευνητές του Πανεπιστημίου του Αμπερντίν. Το γεγονός ότι έχασαν τον δρόμο τους μπορεί να οφείλεται σε έναν αριθμό από παράγοντες, όπως η κλιμαατική αλλαγή, η αύξηση της στάθμης της θάλασσας κτλ.

Οι επιστήμονες ήξεραν ήδη ότι οι καρχαρίες ταξιδεύουν συχνά μεταξύ Αυστραλίας και Αφρικής και καθοδηγούνται από τα ρεύματα. Σε αυτή την περίπτωση όμως, αντί να επιστρέψουν από την Αφρική στην Αυστραλία, φαίνεται ότι συνέχισαν το ταξίδι τους προς τα δυτικά. Εικάζεται ότι λοξοδρόμησαν στο ακρωτήριο Agulhas, το νότιο άκρο της Αφρικής, εξαιτίας των κλιματικών αλλαγών που επικρατούσαν τότε. Ακολουθώντας τις ακτές της ηπείρου προς ανατολάς, έφτασαν στα στενά του Γιβραλτάρ και στο άνοιγμα της Μεσογείου. Ο ξιφίας και ο γαλαζόπτερος τόνος (αγαπημένες «λιχουδιές» των λευκών καρχαριών) πιστεύεται ότι έφτασαν στη Μεσόγειο με τον ίδιο ακριβώς τρόπο.

Τα στοιχεία για την ύπαρξη των λευκών καρχαριών στη Μεσόγειο αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο έφτασαν στην κλειστή θάλασσα δημοσιεύτηκαν χθες από τους ερευνητές του Πανεπιστημίου του Αμπερντίν στην επιστημονική επιθεώρηση «Proceedings of the Royal Society B».

ΤΣΙΜΠΙΔΗΣ: ΜΠΑΙΝΕΙ ΣΤΗ ΛΕΚΑΝΗ ΑΚΟΛΟΥΘΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΤΡΟΦΗ ΤΟΥ Τα σαγόνια του (λευκού) καρχαρία... βολτάρουν και στη Μεσόγειο! Μέχρι σήμερα πιστεύαμε ότι ο φόβος και ο τρόμος των ανοιχτών θαλασσών, ο θηριώδης λευκός καρχαρίας, ζει στα νερά της Αυστραλίας, της Αφρικής και του Ατλαντικού. Σύμφωνα όμως με τα νέα επιστημονικά δεδομένα, ένας μικρός πληθυσμός των μεγάλων αυτών θηρευτών ευδοκιμεί εδώ και χιλιάδες χρόνια και στη «γειτονιά» μας!

«Η Μεσόγειος είναι σαν μια κλειστή λεκάνη. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να εξατμίζονται μεγάλες ποσότητες νερού, οι οποίες στη συνέχεια αναπληρώνονται από το νερό που ρέει από τον Ατλαντικό. Είναι δηλαδή σαν ένα μεγάλο ποτάμι που ρέει από το Γιβραλτάρ στη Μεσόγειο παρασύροντας μαζί του διάφορα είδη ψαριών. Ακολουθώντας την τροφή του ο μεγάλος λευκός εισέρχεται κι αυτός στη Μεσόγειο. Γι’ αυτό άλλωστε και οι περισσότερες παρατηρήσεις ξενικών ζώων γίνονται στο Γιβραλτάρ» λέει στην «Espresso» ο υδροβιολόγος και γενικός διευθυντής του Ινστιτούτου Θαλάσσιας και Περιβαλλοντικής Ερευνας Αιγαίου «Αρχιπέλαγος» Θοδωρής Τσιμπίδης.

Πόσο πιθανή όμως είναι μια συνάντηση του λευκού «δολοφόνου» με τον άνθρωπο; Οπως τονίζει ο κ. Τσιμπίδης, οι παρατηρήσεις λευκών καρχαριών στα ρηχά είναι σπάνιες. «Ο λευκός καρχαρίας απαντάται σε βάθη πάνω από τα 300 μέτρα. Πιθανώς ακολουθώντας την τροφή του από κάτω προς τα πάνω βγαίνει κάποιες φορές στα ρηχά, αλλά σχεδόν πάντα επιστρέφει στα βαθιά. Γι’ αυτό και οι παρατηρήσεις λευκών καρχαριών είναι σπάνιες».