Με έναν μυστήριο τρόπο παντού και πάντα, το δημόσιο χρέος συνδέεται πάντα με τις τράπεζες (ολες οι τράπεζες είναι ιδιωτικές).

Με τον ίδιο μυστήριο τρόπο για την παρούσα παγκόσμια οικονομική κρίση όλα δείχνουν ότι το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης, το έχουν πάλι οι τράπεζες ως δημιουργοί της κρίσης.

Με το ξέσπασμα της κρίσης, σε όλες τις χώρες, το μεγαλύτερο ποσοστό των χρημάτων που δαπανήθηκε, από το κάθε δημόσιο, για την αντιμετώπισή της κρίσης, που πήγε; Στην δημιουργία ανάπτυξης; Στα προγράμματα στήριξης ανέργων; Στα επιδόματα των φτωχών; Οχι. Στις τράπεζες πήγε.


Τι σόϊ τράπεζες είναι αυτές πατριώτες; Και γιατί παντού, το κάθε δημόσιο, τις αντιμετωπίζει έτσι χαριστικά; Αν είναι να δαπανούμε τόσα λεφτά για τις τράπεζες, γιατί να τις έχουμε να είναι ιδιωτικές; Και τι τις θέλουμε τόσες τράπεζες; Δεν μας φτάνει μία ανά χώρα να εκδίδει και το νόμισμα;

Οι τράπεζες τελικά είναι τα αφεντικά σε κάθε χώρα και σε κάθε δημόσιο.
Κι όχι δημοκρατία δεν έχουμε, ούτε απέξω δεν περάσαμε.

Και “τραπεζική ολιγαρχία” να ονομάσουμε το πολίτευμά μας, πάλι ευγενικοί θα είμαστε. Είναι ακόμη χειρότερο το πράμα.

Θραξ Αναρμόδιος 

 ΠΗΓΗ